Iður úti Allt verður eitt með ógleðinni ÞÚ ert eins og blóðrauð vofa Fálmar þínir strjúka mér Drungalegverkir Ég verð að fá að vita Getur þú umlukið allt? Skapað list úr þjáningum? Kviðrist himintáknin? Rofið seiðhringinn? Blæst þú í lúðrana? Opnar þú hliðin? Getur þú klófest geðveikina? Étið upp sjúkdóminn og hrækt honum út? Nei ÞÚ ert hér til að bera vitni ÞEssi grimmu augu Dauðfarar sem ferðast í kyrrþey ÞÖgul þau vaka yfir í hreinu skuggaformi Engin grið Náttúran lekur út um svöðusárið Dávaldur Afskræming ÞEgar þú lætur mig síga ofan í jörðina þá grætur þú ekki fyrir mér þÚ grætur fyrir sjálfri þér af ótta við dauðann Að þú hafir aldrei verið neitt Myrkur þetta vofir yfir huga þínum því þú ert vansköpuð sál Vafin saurugum vængjum Innst inni veistu að á endanum renna saman allir straumar Allar hugsjónir verða utan tilveru Allt hold ormafæði